Tijdens het festival speelden ongeveer duizend mensen het spel, wat ruim 75.000 geannoteerde cellen in tumorweefsel opleverde. Het gebrek aan geannoteerde data is volgens Horlings een van de belangrijkste knelpunten voor AI in de pathologie, en een festival bleek een goede plek om dat op te lossen: veel gemotiveerde deelnemers uit alle lagen van de bevolking, in korte tijd, op een speelse manier. Spelers bleken opvallend precies en competitief, met soms honderd procent nauwkeurigheid, en stelden geregeld doordachte vragen over immunotherapie en pathologie.

De grootste uitdaging was het spel tegelijk leuk en wetenschappelijk betrouwbaar te maken. Normaal gesproken worden annotaties gedaan door hooggekwalificeerde specialisten, dus moest worden uitgezocht of niet-experts een niveau konden bereiken dat bruikbaar is om AI-modellen te trainen. Dat vroeg om een spel dat spelers goed traint, slimme manieren om antwoorden van veel spelers te combineren, en een ijkpunt op basis van annotaties van pathologen zelf. In een recent peer-reviewed artikel toonden Horlings en collega’s aan dat een model getraind op data van spelers even goed presteert als een model getraind op annotaties van pathologen.

Volgens Horlings opent deze aanpak ook een schaal van dataverzameling die onmogelijk zou zijn met de slechts 400 pathologen die Nederland telt, en zorgt het ervoor dat mensen buiten de wetenschap begrijpen waarom het onderzoek ertoe doet.