Een belangrijk uitgangspunt is digitale autonomie. De UvA wil minder afhankelijk zijn van grote commerciële aanbieders en meer controle houden over infrastructuur, voorwaarden en dataverwerking. Bij commerciële AI-diensten is vaak onduidelijk wat er met ingevoerde gegevens gebeurt en onder welke voorwaarden deze worden hergebruikt. UvA AI Chat is zo ingericht dat prompts niet worden opgeslagen, niet worden gebruikt om modellen te trainen en volledig anoniem blijven. Gebruikersdata wordt niet gedeeld voor commerciële doeleinden.

Daarnaast speelt gelijkheid een rol. Waar commerciële AI-tools vaak werken met betaalde abonnementen en premiumfuncties, is UvA AI Chat voor alle studenten en medewerkers gratis beschikbaar. Daarmee wil de universiteit voorkomen dat toegang tot generatieve AI afhankelijk wordt van individuele financiële middelen.

De chatomgeving wordt bovendien bewust ingezet als leeromgeving. Studenten kunnen binnen een afgebakende en veilige context ervaring opdoen met AI, inclusief vragen rond verantwoord gebruik en misbruik. Volgens Benneker begint misbruik wanneer gegenereerde output anderen schaadt. Door duidelijke grenzen te stellen, ziet de UvA AI Chat ook als een oefenplek voor vaardigheden die studenten later nodig hebben.

In de verdere ontwikkeling ligt de focus op integratie met bestaande UvA-systemen. Docenten kunnen bijvoorbeeld eigen persona’s aanmaken die aansluiten op hun vak, terwijl toekomstige koppelingen met onderwijs- en administratieve systemen het mogelijk maken om specifieke UvA-informatie via de chat op te vragen.

Tot slot speelt duurzaamheid een expliciete rol. De UvA erkent dat generatieve AI energie verbruikt, maar kiest ervoor dit verbruik inzichtelijk te maken en alternatieven te bieden. Gebruikers kunnen kiezen tussen lichtere, energiezuinigere modellen en zwaardere modellen voor specialistische taken. Ook wordt samengewerkt met datacenters die voldoen aan duurzaamheidscriteria.