Kunstmatige intelligentie (AI) is een krachtig hulpmiddel dat nog niet maximaal wordt benut in hedendaagse innovaties op het gebied van data, algoritmen en computerkracht. Nanda Piersma’s essay belicht hoe AI kan leiden tot onvoorziene en soms ongewenste scenario’s wanneer het niet goed ingebed is in de maatschappij door wetgeving of sociaal bewustzijn. Het essay verkent voorbeelden van hyperpersonalisering van adviezen, het recht om ongezien te blijven, preventieve handhaving en de mogelijkheden van digitale representaties.

Piersma roept op tot een kritische benadering van hoe wij als samenleving technologie duiden en inzetten. Zij stelt voor dat we overstappen van louter gebruikers van slimme systemen naar opdrachtgevers van technologie die ons echt ondersteunt. Dit vereist een dialoog over de ethische en sociale implicaties van AI, en hoe wij deze technologieën willen reguleren en vormgeven.